Moi Drodzy.

Nadszedł w końcu ten czas w którym spoglądamy w przyszłość Polskiego Duszpasterstwa w Dublinie.

Na początku musimy wyrazić wdzięczność Naszym Wielkim Dobrodziejom - Archidiecezji Dublińskiej, która jako pierwsza, dwadzieścia lat temu zareagowała na potrzeby dusz polskich na wychodźstwie. Kiedy 22 lata temu Polska weszła w skład krajów Unii Europejskiej i miliony Naszych Rodaków udały się poza granice w poszukiwaniu lepszego bytu. Naturalną potrzebą była chęć modlitwy, spowiedzi, katechezy w języku ojczystym. Duża grupa wiernych udała się z prośbą do ówczesnego Arcybiskupa Dublina, prosząc, aby sprowadził polskich księży. Na ten apel odpowiedzieli polscy duszpasterze - misjonarze. Dwadzieścia lat temu dzięki hojności Naszych Gospodarzy kościół pw. św. Audoena stał się naszym duchowym domem. Na początku duszpasterze posługujący w kościele pw. św. Michana przy Halston Street zaspokajali potrzeby duchowe ok. 4000 wiernych każdej niedzieli. (Niektóre źródła mówią o prawie 8000 w 2008r.). Przez te dwadzieścia lat oblicze naszej Ojczyzny zmieniło się nie do poznania. Ostatnich siedem lat to czas wielkich powrotów. Ci, którzy zdecydowali się pozostać zaczęli kupować swoje domy poza centrum miasta. Zaczęły powstawać wspaniałe ośrodki polonijne w Clondalkin, Balbriggan, Newbridge, Tallagh itd. skupiające polskie szkoły, harcerstwo i grupy duszpasterskie.

Jednocześnie - niestety - Nasz Wielki Dobrodziej przeżywa poważny kryzys. Kryzys związany z ilością wiernych przychodzących na Msze, kryzys nowych powołań kapłańskich i zakonnych. Niegdyś bardzo pobożna Irlandia stanęła w obliczu wielkich tragedii. Zamykane lub łączone są kolejne parafie i lokalne ośrodki duszpasterskie. Bywa często, że jeden ksiądz obsługuję całą Pastoral Area (kilka połączonych parafii).

Nasza wspólnota również osiągnęła swój stan krytyczny. Powody są zrozumiałe i oczywiste: chętne powroty do Polski, wyprowadzka poza bardzo drogie Centrum miasta, chęć zakupu własnego domu lub mieszkania, wybór spokojniejszej, bezpieczniejszej części Irlandii. Obecnie na Msze Święte w języku polskim w kościele pw. św. Audoena przez weekend (4 Msze) przychodzi 260 - 320 osób, na Msze Święte w tygodniu: 3 - 21. Regularnie uczęszcza ok. 100 rodzin. 42 zaprosiły nas w czasie kolędy. Mogliśmy się bliżej poznać, dotknąć bieżących problemów, podzielić radościami i smutkami, planami na przyszłość. Dominującymi tematami były: duża odległość od kościoła (85% regularnie uczęszczających na Msze musi każdego tygodnia pokonać samochodem 30 - 45 minut, a komunikacją miejską ponad godzinę); zimno w kościele (w 2024 roku piec przeszedł w stan spoczynku. Naprawa pieca przekracza nasze najśmielsze możliwości, a ostatnia zima mocno odstraszyła wiernych); brak miejsc parkingowych przy kościele. Innym problemem są finanse. Nie mamy żadnego prawa upominać się o większe ofiary. Jedyne co możemy zrobić, to tylko podziękować za dotychczasową hojność. Równocześnie byłoby to moralnie negatywne, jeśli liczylibyśmy jedynie na pomoc Archidiecezji Dublińskiej, która każdego miesiąca dokłada ok. € 2200 do utrzymania polskich księży. Wyrażamy również wdzięczność Gospodarzom za pokrycie kosztów zeszłorocznego ubezpieczenia, które wynosiło nieco ponad € 12 000.

Jako Duszpasterze musimy odpowiedzieć na potrzeby zarówno Polskiej Wspólnoty jak i lokalnego Kościoła. Archidiecezja Dublińska przechodzi głęboką restrukturyzację pod hasłem „Building Hope” (Budowanie Nadziei). Z powodu starzejącego się duchowieństwa, spadku liczby powołań oraz frekwencji, 199 tradycyjnych parafii połączono w 53 partnerstwa parafialne. Archidiecezja wdraża także nową strategię finansową i kładzie nacisk na większą rolę świeckich w prowadzeniu nabożeństw. Nadarza się doskonała okazja, aby wspomóc lokalny Kościół.

JE ks. Arcybiskup Dublina Dermot Farrell zaproponował posługę w wysuniętej nieco na północ parafii pw. św. Łukasza Ewangelisty, Kilmore West. Polscy księża do lipca 2026 będą prowadzić zarówno duszpasterstwo lokalne jak i polskie.
Parafia posiada ogrzewany kościół mogący pomieścić jednorazowo ponad 400 osób, bezpieczny parking na ponad 50 samochodów oraz możliwość darmowego parkingu na sąsiednich ulicach. Dla wielu będzie to zachęcające miejsce, bliżej i wygodniej usytuowane, z dobrym dojazdem, bez uciążliwego wjazdu do centrum miasta.

Wielu z pewnością będzie brakowało św. Audoena i coniedzielnych przyjazdów do Centrum. Dobra wiadomość jest taka, że w dalszym ciągu będzie możliwość korzystania z posługi duszpasterskiej w Centrum Dublina u Ojców Dominikanów. Jeśli - co daj Boże - nasza Wspólnota znów będzie bić rekordy uczestnictwa w polskim duszpasterstwie podejmiemy temat rozbudowy i reorganizacji.
Nie pozostaje mi nic więcej jak tylko podziękować za te wszystkie wspaniałe lata i Wasz wspaniały wkład w budowanie Wspólnoty św. Audoena. Za wszelkie dobro, które było udziałem, tych, którzy wsparcia potrzebowali. Za każde uczestnictwo we Mszy Świętej - szczególnie, kiedy było zimno, lub daleko a pogoda nie rozpieszczała. Za każdą spowiedź i godzinę adoracji, za nabożeństwa i przystępowanie do Sakramentów. Podziękowania kieruję do tych, którzy są obecni jak i do tych, którzy przez lata wkładali swoje serce i środki w utrzymanie Kościoła.

Rozpoczynamy nowy rozdział Polskiego Duszpasterstwa w Dublinie. Najserdeczniej proszę o modlitwę i pomoc na nowym miejscu. O modlitwę w intencji Kościoła Lokalnego jak i naszej Wspólnoty. Jestem otwarty na nowe pomysły, sugestie i inicjatywy.
Mocno wierzę w to, że nowe miejsce będzie źródłem inspiracji, stabilizacji, bezpieczeństwa i pokoju.
Niech Maryja Matka Kościoła wyprasza nam i Archidiecezji Dublińskiej potrzebne łaski.